Zmiana ustawy o podatku od towarów i usług dokonała istotnej rewizji w zakresie opodatkowania tym podatkiem świadczeń zdrowotnych. Obowiązujące do końca 2010 roku czytelne i proste przepisy, zostały zastąpione nowymi, wymagającymi dokonania dogłębnej analizy charakteru każdej usługi. Do końca 2010 roku wystarczyło aby podatnik odwołałując się do klasyfikacji statystycznej (w tym wypadku PKWiU), określił charakter świadczonych usług, przesądzając tym samym o zwolnieniu podatkowym. Nie miało przy tym znaczenia to, jaki podmiot świadczy usługę. Nowy rok przyniósł gruntowne zmiany na tej płaszczyźnie. 

Od 1 stycznia 2011 roku dla zastosowania zwolnienia od VAT przy świadczeniu usług medycznych obligatoryjne będzie łączne spełnienie dwóch przesłanek:
- stwierdzenie diagnostycznego lub terapeutycznego charakteru usługi i
- wykonanie jej przez uprawniony do tego podmiot.

CHARAKTER USŁUGI
Od 1 stycznia 2011 roku dla zastosowania zwolninia od VAT bardzo istotny będzie cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeżeli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem.  

Przykładowo, od 1 stycznia 2011 roku ze zwolnienia z VAT nie będą korzystać:
- badania lekarskie wykonywane w celu wydania orzeczenia o zdolności do służby wojskowej,
- operacje plastyczne, mające na celu wyłącznie korektę estetyczną ciała pacjenta, niemające charakteru terapeutycznego,
- czynności diagnostyczne (opinie, konsultacje medyczne, badania, obdukcje lekarskie) dla celów medycyny sądowej, postępowań o odszkodowania, uzyskania uprawnień rentowych,
- pobieranie próbek DNA dla celów ustalenia ojcostwa,

PODMIOT
Aby skorzystać ze zwolnienia VAT należy spełcić jeszcze jedną przesłankę, podmiotową. Ze zwolnienia korzystają usługi mające charakter diagnostyczny lub terapeutyczny, świadczone przez zakłady opieki zdrowotnej, bądź przez przedstawicieli zawodów medycznych (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarek i położnych, osób wykonujących inne zawody medyczne i psychologów). Zwolnienie obejmuje także inne osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 18d ust. 1 pkt 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Zgodnie z tymi przepisami przez osobę wykonującą zawód medyczny należy rozumieć "osobę, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do udzielania świadczeń zdrowotnych, oraz osobę legitymuącą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub określonej dziedzinie medycyny". W związku z niepracyzyjną definicją, wydaje się stosowne, sięgnięcie do Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 29 marca 1999r. (w sprawie kwalifikacji wymkaganych od pracowników na poszczególnych rodzajch stanowisk pracy w publicznych zakładach opieki zdrowotnej), aby prawidłowo skatalogować osoby uprawnione do świadczeń usług opieki zdrowotnej. 

BIŃKOWSKI Kancelaria Podatkowa prowadzi szkolenia z zakresu opodatkowania świadczeń zdrowotnych.

Podstawa prawna:
1. art. 43 ust. 1 pkt 18, 19 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług [Dz.U. z 2010r. Nr. 226, poz. 1476];
2. art. 18d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej [Dz.U. z 2007r. Nr 14, poz. 89, z poźń. zm.];
3. załącznik do rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 29 marca 1999r. [Dz. U. z 2007r., Nr. 160, poz. 1136].